kwelders en krijtrotsen

Langeland

Het schroefwater van de veerboot als we Marstal verlaten. Zeven uur is geen tijd om op te staan in de vakantie. Het valt niet mee om met enig tempo op te breken en de fietstassen in te pakken. Tijd voor ontbijt is er uiteraard niet. Aalke Lida gaat vooruit om nog bij de bakker langs te kunnen. Eenmaal aan boord van de veerboot blijkt dat wij een stuk meer haasten dan de bemanning. In ieder geval zijn we niet te laat. We laten Marstal achter onder een strakblauwe hemel, in een al warme ochtendzon.

Ondanks het prachtige weer zijn we vrijwel alleen op het bovendek. Zouden de andere passagiers echt zo vaak op dit traject zitten dat het uitzicht over de Oostzee, bezaaid met tientallen kleine eilandjes, ze niet meer kan boeien? Ik kan het me niet voorstellen. Het vuurtorentje van de Ven moet ik meer dan honderd keer op de dijk hebben zien staan, maar elke keer wordt ik er weer gelukkig van. Als ik met de trein Delft binnenrijd, ga ik er altijd even voor zitten om naar dat stadje te kijken waar ik al bijna 14 jaar woon. En zelfs in het stuk dat ik bijna dagelijks door Den Haag naar mijn werk fiets, zitten plekjes die me nooit vervelen. Hoe kan het nu dat het prachtige Deense waterlandschap de mensen na verloop van tijd niet meer interesseert?

De veerboot legt aan in Rudkøbing. We zitten nu op het laatste eiland van de kaart, we gaan dus niet alleen op zoek naar koffie, maar vooral ook naar een fietskaart voor de rest van het traject. We proberen een boekhandel en de tourist info, maar meer dan bejaardendagtochtjes is teveel gevraagd. We hebben niet veel keus dan doorfietsen naar het volgende eiland.

Het ruim van de veerboot wordt leeggepompt na het testen van de sprinklerinstallatie. Zwaluwen schuilen onder de luifel van het veerbootgebouw. Langeland is, zoals de naam al zegt, een langwerpig eiland. We steken het dwars over, om er toch nog iets van te zien maken we een ommetje. Veel tijd hebben we daarvoor niet, we willen de veerboot over de Langelandsbelt vanuit Spodsbjerg halen. Daar aangekomen blijkt dat we best wat rustiger aan hadden kunnen doen. De veerboot heeft problemen met de sprinklerinstallatie en kan niet uitvaren voordat dit gefikst is. Daarna moet het ruim weer leeggepompt worden. We wachten het af in de zon en kijken naar zwaluwen die zich schuilhouden onder de luifel van het gebouwtje van de veerdienst.